بدون دیدگاه

اختفای واردات بی رویه، پشت مفهوم قاچاق

«آیا واقعا قاچاق می تواند واقعیت داشته باشد؟». این پرسشی است که این روزها و در شرایط فعلی اقتصاد ایرانی زیاد شنیده می شود. البته اگر قاچاق را یک اتفاق بدانیم که در جهت عکس قوانین مصوب رخ می‌دهد و شاخص‌های اقتصادی را تحت تاثیر قرار می‌دهد، نمی توان وجود آن را منکر شد و از این منظر به طور قطع کلمه «قاچاق» در اقتصاد ایران و بسیاری از اقتصادهای جهان واقعیتی انکار ناشدنی دارد. صنعت پوشاک شاید تنها ویترینی باشد که قاچاق در آن با یک چالش جدی مواجه می شود و می‌توان آن را در مقابل این پرسش قرار داد که آیا واقعا قاچاق وجود دارد؟ گزارش های موجود حاکی از آن است که تا همین چند وقت پیش اقتصاد ایران میزبان 20 میلیارد دلار کالای قاچاق بوده است.

البته این رقم مربوط به آمارهای رسمی است، منابع غیر رسمی حجم قاچاق کالا به ایران را بسیار بیشتر از این تخمین می زدند. در حال حاضر آمارهای موجود نشان می دهند که میزان قاچاق کالا به ایران تا 12 میلیار دلار کاهش یافته است. ماهیت قاچاق، به عنوان یک اقدام غیر قانونی، شامل ورود پنهانی کالا و فروش غیر قانونی و نه چندان مشخص آن در بازارهای کشور است. به این تعریف که می‌رسیم، ماجرای قاچاق در بازار پوشاک به یک طنز تبدیل می‌شود. چون این فعل اقتصادی اگر به شکل غیر قانونی انجام می شود، اما آنقدر آشکار بازارهای ایران را در مشت گرفته است که دیگر نمی‌شود به آن قاچاق گفت. تضاد بین یک رفتار غیر قانونی و عرضه آشکار محصولاتی که نام قاچاق را یدک می‌کشند، چارچوب این طنز را مشخص می کنند. آیا واقعا به این فروش عیان می شود گفت قاچاق؟ اگر بشود به این عرض اندام و خوش رقصی بدون هر قید و بند کالاهای خارجی در بازار پوشاک بگوییم قاچاق، ارزش و محتوای این کلمه را دگرگون نکرده‌ایم؟

س.هاکوپیان، رییس انجمن صنایع پوشاک ایران به این پرسش همیشه پاسخی روشن می‌دهد. او می‌گوید:«به نظر من وجود قاچاق گسترده، درست نیست و من آن را رد می‌کنم زیرا باور دارم مرزهای ما بی در و پیکر نیست که این حجم از کالا بدون نظارت وارد کشور شود. ادعای وجود قاچاق گسترده کالا یک نوع توهین به نهادهای نظامی و امنیتی است. من باور دارم که این واردات سازمان یافته است و به صورت قانونی وارد کشور می‌شود».

او ادامه می‌دهد:« در دستورالعمل ساماندهی برندهای خارجی نیز واردات هیچ نوع پوشاکی ممنوع نیست. بلکه واردات آنها سامان خواهد گرفت. واردات باید به صورت درست انجام شود نه اینکه استوک کارخانه‌های خارجی را به همان صورت ثبت سفارش کرده و به صورت کیلویی وارد کنند. ما با واردات قانونی و موثر در رشد و توسعه اقتصاد ملی مخالفتی نداریم منتهی واردات غیر قانونی تولید را زمین گیر می کند».

او می گوید:« ما برای مبارزه با این جریان و این نوع واردات، مصمم هستیم زیرا این ما هستیم که مولد هستیم و اشتغال ایجاد می‌کنیم».

به نظر می‌رسد این جملات رابطه بین مفهوم قاچاق با واردات بی ضابطه را در بازار پوشاک کشور تا حد بسیار زیادی مشخص می‌کند. شفاف شدن این مفاهیم در شرایطی که بیش از 400 برند پوشاک در بازار ایران دیده شده اند (که حجم بسیار زیادی از آنها یا تقلبی هستند و یا به صورت غیر قانونی وارد کشور می‌شوند) ضرورت دارد. چون در لا به لای این مفاهیم اجحافی که در حق تولید ملی می شود، آن طور که باید به چشم نمی آید.

یک استاد دانشگاه و تحلیلگر اقتصادی می‌گوید:«مرز بین قاچاق و واردات در خیلی از مواقع مشخص نیست. اگر قاچاق مبین اقدام غیر قانونی در حوزه تجارت است باید به خیلی از کالاهای وارداتی در بازار عنوان قاچاق اطلاق شود. اما من هم موافقم که نمی شود این عنوان را برای آنها به کار برد».

دکتر هوشمندیار اضافه می‌کند:« فروش قاچاق که عیان نمی‌شود. در بازار ، برندهای خارجی پوشاک از در و دیوار بالا می رود و ظاهرا کسی هم نیست که به این حجم از کالاهای قاچاق ایراد و خرده ای بگیرد».

او اینطور توضیح می‌دهد:« این اتفاق در شرایطی رخ می‌دهد که همه مراکز صنعتی و تخصصی بر این باورند که تولید کنندگان ایرانی توان خوبی برای تولید دارند. حتی به وضوح شنیده می‌شود که تولید کنندگان ایرانی، پوشاک تولید می‌کنند و نام برندهای مطرح جهان را روی آن می‌زنند اما کسی نمی‌تواند تفاوت این دو محصول را در کیفیت تشخیص دهد. وقتی پتانسیل برای این تولید و در این سطح وجود دارد به طور قطع واردات در این حجم ظلم به تولید ملی است».

هوشمندیار اضافه می‌کند:« دغدغه تولید ملی، دغدغه مقام معظم رهبری هم هست برای همین مسئولین باید جدی‌تر با پدیده واردات بی ضابطه برخورد کنند. تایید می‌کنم که ما وقتی روی این همه کالای خارجی در حوزه پوشاک نام قاچاق را می گذاریم درواقع زمینه ای درست کرده ایم که واردات سازمان یافته و یا احیانا وجود مافیای واردت پوشاک از نظر دور بماند».

این استاد دانشگاه تصریح می کند:« واردات پوشاک با انظباطی بیشتر از قاچاق انجام می شود و این یک هشدار برای تولید ملی است. اگر جلوی آن گرفته نشود استعداد تاریخی ایران در حوه پوشاک از بین می رود».

آمارهای می گویند که به طور رسمی در حال حاضر هر سال بین 5 تا 7 میلیارد دلار پوشاک خارجی به طور غیر قانونی وارد ایران می شود. این رقم البته بسیار کمتر از آن چیزی است که منابع غیر رسمی می گویند و ویترین فروشگاه ها و مجتمع های بزرگ فروش نیز آن را تایید می کنند. اگر بپذیریم که اینها نباید در رده بندی مفاهیم قاچاق جای بگیرند، به نظر شما چگونه واردات در این وزن و اندازه می تواند شکل بگیرد و مسیر خود را نیز باز کند؟

 

 

 

You might also like
Tags: , , , ,

More Similar Posts

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست