پارچه های کتان

صدف فاطمی: «این لباس‌ها به من نمی‌آید… ، آن یکی خوش‌دوخت‌تر است…، با این لباس جدی‌تر به نظر می‌رسم…، مدیر شرکت ما آدم برون‌گرایی است، از طرز لباس پوشیدنش پیداست و…» این قضاوت‌ها از کجا می‌آیند؟ اولین چیزی که آدم‌ها برای قضاوت دیگران استفاده می‌کنند، لباس‌هایی است که پوشیده‌اند. شاید این قضاوت‌ها غیرمنصفانه باشد اما دنیای مد می‌گوید که لباس‌ها نشان‌دهنده ویژگی‌های شخصیتی است و در نگاه اول، بیشترین تأثیر را در قضاوت دیگران دارند اما چرا؟
آن‌طورکه گاردین می‌نویسد، لباس‌ها هنوز هم برای بسیاری از افراد صرفا تکه‌هایی مادی هستند که به منظور رفع نیاز پوشش استفاده می‌شوند. اینکه شلوار یکی جین باشد یا کتان، تفاوتی در میزان صداقت، راستی، درستی، وسواسی‌بودن، منظم‌بودن، دروغگویی، قابل‌اعتماد‌بودن و دیگر ویژگی‌های شخصیتی‌اش ندارد و این فقط یک نگاه ظاهری است که این پارچه‌ها را می‌بیند. این در حالی است که امروزه در دنیای مد، چیزی به نام روانشناسی لباس‌ها داغ‌ترین سوژه‌ای است که هر روز بحث‌های زیادی به راه می‌اندازد و مردم برای نمایش ویژگی‌های خوب و تأثیرگذاری بیشتر در برخورد اول، از آن استفاده می‌کنند. اینکه بعضی آدم‌ها عادت دارند صبح‌ها برای انتخاب لباس‌هایشان دقت و وسواس زیادی به خرج بدهند و برای رفتن به یک قرار کاری مهم، سعی می‌کنند لباس مناسب‌تری انتخاب کنند، همه‌ و ‌همه نشأت‌گرفته از این واقعیت است. حقیقت این است حتی همان کسانی که به لباس‌ها نگاه مادی دارند و سعی می‌کنند اهمیت‌ زیاد به آن را صرفا ایده‌ای پوچ و بی‌اساس بنامند، وقتی قرار است در یک برنامه مهم و رسمی شرکت کنند، حواسشان هست که لباس اتوکشیده و مرتبی انتخاب کنند و با شلوار ورزشی و کفش آ‌ل‌استار در مصاحبه‌های کاری حاضر نمی‌شوند.
مطالعه‌ای که دو تیم تحقیقاتی در بریتانیا و ترکیه به عنوان قطب‌های بزرگ مد و پوشاک انجام داده‌اند، نشان می‌دهد که همه ظرافت‌های به‌کار‌رفته در طراحی لباس‌ها، دلایل عمده‌ای دارد و اگر غیر‌ازاین بود، این روزها طراحان معروف لباس در دنیا چنین بازار پُررونقی نداشتند. هر لباسی بسته به جنس پارچه‌ای که در دوخت آن استفاده شده، بافت پارچه و رنگ آن، تأثیر متفاوتی در نگاه آدم‌ها می‌گذارد و اینچنین نیست که همه لباس‌ها یک فکر خاص را در ذهن مخاطب ایجاد کنند.
امروزه در پشت پرده کارگاه‌های طراحی لباس، روانشناسانی حضور دارند که با استفاده از دانش‌شان سعی می‌کنند کارآیی لباس‌ها را بیشتر کنند و به این ترتیب در قضاوت مردم نقش مؤثری داشته باشند. مردم ارزیابی‌های اولیه‌شان را فقط با دیدن لباس انجام می‌دهند و شکی نیست که لباس‌های مرتب، رنگ‌بندی‌های همگون و انتخاب‌های هوشمندانه می‌تواند در دید مردم نسبت به یکدیگر تأثیر زیادی داشته باشد.
مطالعه‌ای که بین بیش از ۳۰۰ زن و مرد بریتانیایی انجام شده است، نشان می‌دهد در سه ثانیه اول که افراد یکدیگر را می‌بینند، فقط به لباس‌های هم نگاه می‌کنند و این تنها راه ارتباطی‌شان است. آن‌طور‌که محققان این مطالعه می‌گویند، این ویژگی به خوبی در کشورهای مسلمان دیده می‌شود و مردم براساس اینکه لباس‌های طرف مقابل‌شان چقدر پوشیده است، درباره مذهبی یا غیرمذهبی‌بودن او تصمیم می‌گیرند. مردم دنیا عادت دارند که باورها و اعتقاداتشان را از طریق لباسی که می‌پوشند، به رخ یکدیگر بکشند و وقتی نوبت به القای ویژگی‌های شخصیتی می‌رسد، باز هم این لباس‌ها هستند که تعیین می‌کنند یک نفر چقدر منظم یا منطقی است. طبیعی است که اگر کسی لباسی چروک و کثیف با لکه‌های غذا به تن کرده باشد، در نگاه اول شخصیتی منظم را به خورد مخاطب نمی‌دهد و در طرف دیگر ماجرا، وقتی کسی لباسی به رنگ سفید را درست و مرتب با شلوار اتوکشیده‌ای ترکیب کرده باشد، منطقی و منظم‌بودن را فریاد می‌زند. در این میان بعضی لباس‌ها هستند که تفاوت عمده‌ای با هم دارند و تشخیص اینکه هر کدامشان برای چه مراسمی مناسب هستند، کار سخت و پیچیده‌ای نیست؛ برای مثال کت‌و‌شلوارهای مردانه در مقایسه با تی‌شرت و شلوار جین، کمتر کسی است که نداند کت‌و‌شلوارها در دسته لباس‌های رسمی قرار می‌گیرند و وقتی نوبت به مجالس دوستانه و تفریح و گردش در طبیعت می‌رسد، مسیر انتخاب‌ها از کت‌و‌شلوار به شلوار جین و تی‌شرت منحرف می‌شود. بدون‌شک دیدن کسی که در مراسم عروسی با شلوارک و تی‌شرت آمده است، او را بی‌خیال، بی‌توجه، خودخواه و نسنجیده معرفی می‌کند و به‌همین‌ترتیب کسی هم که برای کوهنوردی کفش پاشنه‌بلند با شلوار حریر انتخاب می‌کند، ضعف شخصیتی و حفره‌های عقده‌ای بسیاری دارد که سعی می‌کند با این انتخاب‌ها گره از آنها باز و توجه دیگران را به خود منعطف کند. طراحان لباس معروف فرانسوی می‌گویند: «انتخاب لباس، بزرگ‌ترین معامله‌ای است که ما آدم‌ها در زندگی‌مان انجام می‌دهیم. پارچه‌ها، مجموعه سیگنال‌های اجتماعی را به مخاطبان خود می‌فرستند که زبان از گفتن آنها قاصر است. این فقط دنیای مد نیست که از بازی رنگ و پارچه بهره می‌برد، نگاهی به جلسات مهم سیاست‌مداران دنیا هم به خوبی بیانگر این واقعیت است که لباس‌ها مهم‌ترین پیام‌های صلح، دوستی، دشمنی و توافق را انتقال می‌دهند.»

 

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *